Wielkości, wymiary i widoczność znaków drogowych pionowych.

     Najważniejszym czynnikiem wpływającym na zachowania uczestników ruchu jest postrzeganie przestrzeni ruchu, stąd bardziej jednoznaczny i zrozumiały musi być zbiór informacji opisujący dany ruch. Umożliwia to łatwiejsze i szybsze podejmowanie decyzji przez np. kierującego pojazdem lub pieszego. Dlatego tak ważną rolę odgrywają znaki drogowe w przekazie informacji umożliwiając w ten sposób sprawny i bezpieczny „przebieg” ruchu. Podsumowując, mają one na celu: regulowanie i prowadzenie ruchu a także ostrzeganie i informowanie. Każdy znak drogowy ma „zakodowaną” informację, do odbioru, której wymagana jest wiedza, dzięki której odczytujemy jego znaczenie a następnie podejmujemy odpowiednie decyzję. Aby ułatwić przekaz informacji i by był on czytelniejszy szczególną uwagę zwraca się na następujące elementy: wielkość, wymiary, widoczność, z czym związana jest kolorystyka, odblaskowość i miejsce lokalizacji (szczegółowiej opisane w innym artykule).

Wyróżniamy pięć grup wielkość znaków drogowych:

Rodzaj wielkości znaków	Klasa i rodzaj drogi, miejsce usytuowania
Znaki wielkie (W)	na autostradach, umieszczane przy jezdniach głównych,
Znaki duże (D)	na drogach ekspresowych, umieszczane przy jezdniach głównych, na drogach dwujezdniowych poza obszarem zabudowanym, na drogach dwujezdniowych w obszarze za-budowanym, na których dopuszczalna prędkość jest większa niż 60 km/h,
Znaki średnie (S)	na łącznicach autostrad i dróg ekspresowych, na jednojezdniowych drogach krajowych i wojewódzkich, na drogach powiatowych, z wyjątkiem drogowskazów tablicowych,
Znaki małe (M)	na drogach gminnych, drogowskazy tablicowe na drogach powiatowych,
Znaki mini (Ml)	na słupkach przeszkodowych i tablicach kierujących, na drogach w obszarze zabudowanym, gdy warunki drogowe nie pozwalają na stosowanie znaków większych lub zastosowanie większych znaków pogorszyłoby warunki widoczności pieszych na przejściu dla pieszych, na wąskich uliczkach zabytkowych miast.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na to, że:

• Przy oznakowaniu robót prowadzonych w pasie drogowym stosuje sie znaki o jedna grupę wielkości wyższa niż stosowane na danym odcinku drogi (z wyjątkiem robót prowadzonych w pasie drogowym autostrad, gdzie stosuje się znaki wielkie).
• Znaki A-7, B-20 powinny mięć taka sama grupę wielkości jak znaki na drodze z pierwszeństwem przejazdu, jednak nie mniejsza niż znaki średnie.
• Znaki nakazu C-9, C-10, C-11 umieszczane w miejscach przejść dla pieszych, w zależności od warunków widoczności, mogą być stosowane w grupach wielkości niższych niż obowiązujące na danej drodze.
• Jeżeli w opisach szczegółowych wymiary znaków lub tabliczek nie są podane w zależności od grupy wielkości znaków, wówczas ten znak

    Wymiary znaków drogowych ustala się biorąc pod uwagę widoczność a także względy estetyczne i oszczędnościowe, ponieważ są to odmienne kryteria ustalono standardowe wymiary znaków, dopuszczalne są odstępstwa w zależności od miejsca lokalizacji. Wymiarów zostały określone w szczegółowych opisach znaków. Wymiary znaków kategorii E zależą od przyjętej wysokości pisma, rodzaju i wielkości symboli oraz długości i liczby nazw miejscowości na nich umieszczanych, zgodnie z zasadami podanymi w opisach szczegółowych. Wymiary znaków kategorii F, G i tabliczek T oraz szczegółowe wymiary wszystkich znaków podane są w opisach szczegółowych.

Grypa znaków	Symbol	Kategorie znaków
		A	B	C	D
		Ostrzegawcze	Nakazu	Zakazu	Informacyjne
		Długość boku	Średnica		Długość podstawy	Wysokość (n=0,1,2)
Wielkie	W	1200	1000		1200	1200+300n
Duże	D	1050	900		900	900+225n
Średnie	S	900	800		600	600+150n
Małe	M	750	600		600	600+150n
Mini	MI	600	400		400	400+10

        Widoczność znaku musi być zapewniona w każdych warunkach, ponieważ im szybsza identyfikacja treści tym osoba kierująca pojazdem ma więcej czasu na interpretacje, podjęcie odpowiedniej decyzji a także wykonanie prawidłowych czynności. Rola znaków drogowych wzrasta w warunkach gorszej widoczności kierowca ma ograniczone możliwości wizualne oceny drogi i rozwiązań organizacyjnych ruchu. Dlatego znaki powinny przyciągać uwagę, cechować się czytelnością i rozpoznawalnością. Uzyskuje się to poprzez zastosowanie standardowych kolorów, kształtów, symboli i wymiarów. Kolorystyka odpowiada ustalonemu porządkowi:

Typy materiałów odblaskowych do stosowania w zależności od miejsca ich lokalizacji i klasy drogi przedstawiono w tabeli 3.

Usytuowanie znaku	Drogi krajowe				Drogi wojewódzkie	Drogi powiatowe i gminne
	autostrady i drogi ekspresowe	drogi dwujezdniowe	drogi jednojezdniowe miedzynarodowe	inne drogi jednojezdniowe
obok jezdni	2	2	2	1(*)	1(*)	1(*)
nad jezdnia	pryzmatyczna	2	2	2	2	2

• Do wykonywania lic znaków stosowanych do oznakowania robót prowadzonych w pasie drogowym stosuje się folie odblaskowa typu 2 lub folie pryzmatyczna.
•  Do wykonywania lic znaków umieszczanych nad jezdnia na autostradach i drogach ekspresowych stosuje się folie pryzmatyczna. Zaleca się stosowanie folii pryzmatycznej do wykonywania lic tablic przeddrogowskazowych i drogowskazów umieszczanych obok jezdni na autostradach i drogach ekspresowych oraz znaków umieszczanych nad jezdnia na drogach krajowych i wojewódzkich. Odwrotna strona tarczy znaku i tabliczki, jeżeli nie jest wykorzystana do umieszczenia znaku dla jadących z przeciwnego kierunku, powinna mieć barwę szara. Na odwrotnej stronie tarczy znaku należy umieścić informacje zawierające dane identyfikujące producenta znaku, typ folii odblaskowej użytej do wykonania lica znaku, miesiąc i rok produkcji znaku. Dopuszcza się stosowanie folii pryzmatycznej odblaskowo-fluorescencyjnej żółto-zielonej lub pomarańczowej do wykonania lic znaków odblaskowych: A-10,  A-14, A-17 i A-30 oraz tabliczki T-27 zlokalizowanych w miejscach szczególnie niebezpiecznych bądź o dużej wypadkowości. Dopuszcza się wykonywanie lic znaków D-6, D-6a i D-6b na tle folii pryzmatycznej odblaskowo-fluorescencyjnej żółto-zielonej lub pomarańczowej.

     W celu zapewnienia dobrej widoczności znaków w różnych warunkach oświetlenia, atmosferycznych a także nocy stosuje się oświetlenie (podświetlenie) i odblaski. Pierwsza metoda wymaga doprowadzenia energii elektrycznej stąd często wykonywana jest na terenach miast. Rzadko wykorzystywanym rozwiązaniem jest stosowanie alternatywnych źródeł tworzących energię elektryczną takich jak wiatraki i panele słoneczne, dlatego stosowane są w najbardziej niebezpiecznych miejscach drogi. Najczęściej stosowane są odblaski na terenach zabudowy jak i poza nią. Oceniamy odblaskowość na podstawie:

– współczynnika luminacji wyrażającego stosunek luminacji danej powierzchni w określonym kierunku do luminacji idealnego rozpraszacza oświetlonego

– powierzchniowego współczynnika odblasku wyrażającego stosunek światłości powierzchni odblaskowej w kierunku obserwacji do natężenia oświetlenia przy powierzchni odblaskowej. Wartość określa się na podstawie kąta oświetlenia i obserwacji, jednostką jest [ cd/lx·m²] .

Wymagane są minimalne wartości tego współczynnika w warunkach technicznych.

Odblaskowość powinna spełniać następujące wymagania:

765qwerty765